Οι Νευροψυχώσεις της Άμυνας, 1894 – Εμμονές και Φοβίες, 1895

Αυτές οι Παρουσιάσεις όπως έχουμε ήδη τονίσει δεν έχουν σαν στόχο τους να επαναλάβουν τα γνώριμα ψυχαναλυτικά σημεία των έργων του Freud και ουδόλως τα περί της αναπτυξιολογίας που αποτελεί ένα απλό συμβάν μέσα το απέραντο σύνολο αλλαγών που επιτάσει το ασυνείδητο επί μονίμου βάσης. Άλλωστε αυτά έχουν μελετηθεί τόσο πολύ και τόσο βαθειά που ο καθένας θεωρεί ότι είναι περιττό πλέον να συνεχίσει να λέει λίγο ως πολύ τα πράγματα που έχουν εξερευνηθεί ήδη από τόσες πολλές διαφορετικές γωνίες. Κι’ όμως, ας μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα συνεχίσουν να συζητούνται ακαδημαϊκά και να αναλύονται ως τέτοια στο διηνεκές.

Μελέτες Επί της Υστερίας των Breuer και Freud

Δεν πρέπει να δώσουμε πολλή προσοχή στη χρονολογική σειρά των γραπτών του Freud καθόσον το διακύδευμα είναι εξαιρετικά σημαντικότερο της κάθε συγκυρίας. Μελετώντας αυτόν τον Τόμο παρατηρούμε ότι η ψυχολογική μέθοδος θεραπείας και κατανόησης των ψυχικών παθήσεων την οποίαν αρχίζουν να προσπαθούν να εισάγουν οι δύο συγγραφείς ειναι κατά βάση η μετα-ψυχολογική. Αποτελεί δε συνέχεια της επιστημονικής, που όπως αναφέραμε στην τελευταία «Παρουσίαση» δοκιμάστηκε άκρως ανεπιτυχώς και για πολύ καιρό όπως περιγράφεται λεπτομερώς στον Τόμο Ι.

Προ-Ψυχαναλυτικές Δημοσιεύσεις και Αδημοσίευτα Κείμενα

Σ’ ένα πολύ επιτυχές Συνέδριο της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης για την «Ψυχαναλυτική Πρακτική: Συγκλίσεις και Αποκλίσεις» (2009) υπήρξε η ευκαιρία για άλλη μια φορά να παρατηρηθεί πόσο απομακρύνθηκε φαινομενικά η ψυχανάλυση από τις φροϋδικές έννοιες του Ασυνείδητου, των αμυνών, της μεταβίβασης ή ακόμη και ζητήματα αντιμεταβίβασης. Σήμερα, δίδεται η εντύπωση ότι ζούμε την ταχεία και αποδοτική εποχή της πληροφόρησης και η κυρίαρχη άποψη είναι ότι εάν η ψυχανάλυση είναι να επιζήσει αυτή πρέπει να ακολουθήσει τις προφανείς απαιτήσεις που έχει η κοινωνία.

Το Κόστος της Αθωότητας

Το Κόστος της Αθωότητας, Βασίλειος Μαούτσος. Κατά τον Freud και την Κλασσική Ψυχανάλυση η διαφορά μεταξύ ψυχικής υγείας και ψυχικής νόσου είναι συμβατική και τα όριά τους αδιευκρίνιστα. Ο κάθε άνθρωπος δεν είναι δυνητικά ασθενής διότι είναι ήδη ασθενής: ασθενής αμυνόμενος εναντίον μιας νόσου η οποία υπάρχει μέσα του. Κατά πόσον αυτή η ασθένειά του εκδηλώνεται ή υφέρπει είναι θέμα αφενός μεν του είδους των χρησιμοποιούμενων αμυνών του αφετέρου δε του ποσοτικού μεγέθους των αμυνών που χρησιμοποιείται προς τούτο.

Η Χρήση της Κρίσης στην Υπηρεσία του Εαυτού

Η Χρήση της Κρίσης στην Υπηρεσία του Εαυτού, Βασίλειος Μαούτσος. Είναι δύσκολο και εκ πρώτης όψεως ανέφικτο να ασχολείται ο ψυχαναλυτής σοβαρά μ’ ένα κοινωνικό ζήτημα αν αυτό γίνεται ευθέως και με συγκυριακά κριτήρια. Κι’ όμως δεν θα ‘ταν υπερβολή αν λέγαμε ότι επί του πρακτέου αυτό είναι ο κανόνας. Μάλλον το αντίθετο είναι ο κανόνας.

Η Ερμηνευτική των Ονείρων

Αρθρογραφία: Η Ερμηνευτική των Ονείρων ως Πρότυπο Ψυχαναλυτικής Ερμηνείας Κάθε Ελευθέρου Συνειρμού, Βασίλειος Μαούτσος. Αυτό το οποίον βλέπω συχνά να ισχύει στην ψυχαναλυτική βιβλιογραφία αλλά και σε πολλές κλινικές παρουσιάσεις σε σχέση με το θέμα που έχω να διαπραγματευτώ σ’ αυτή μου την ομιλία είναι ότι οι ελεύθεροι συνειρμοί των ασθενών ερμηνεύονται λίγο ή πολύ σαν να πρόκειται για μία κατάσταση ξεχωριστή από τα όνειρα τα οποία φέρνουν προς ανάλυση.

Η Θεωρία και η Κλινική του Ναρκισσισμού

Βιβλιοκριτική: Η Θεωρία και η Κλινική του Ναρκισσισμού, Βασίλης Δημόπουλος. Θα ήθελα να ξεκινήσω από το κλινικό μέρος αυτού του τόσο πυκνού βιβλίου διότι το θεώρησα κάτι ως υπόδειγμα κλασικής ερμηνευτικής προσέγγισης σε μία εποχή που η έμφαση στην αντικειμενότροπο κατανόηση των μεταβιβαστικών ενδοψυχικών διαδικασιών έχουν γίνει συχνότατες άλλοτε συγκεκαλυμμένα και συνειδητά και άλλοτε απροκάλυπτα και ασυνείδητα.

Ψυχολογικά Ζητήματα σε Ιστορίες Φροντίδας

Βιβλιοκριτική: Ψυχολογικά Ζητήματα σε Ιστορίες Φροντίδας, Μαίρη Γκούβα και Ευαγγελία Κοτρώτσιου. Το κάθε τι πρωτότυπο είναι πάντα δύσκολο να γίνει αποδεκτό εκτός αν χαρακτηρίζεται από μία εσωτερική γνησιότητα. Εν προκειμένω, έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικά πρωτότυπο βιβλίο που εμπίπτει απόλυτα στην παραπάνω κατηγορία.

Η Ψυχανάλυση Πεθαίνει – Ζήτω η Ψυχανάλυση

Αρθρογραφία: Η ‘Ψυχανάλυση’ πεθαίνει – Ζήτω η ψυχανάλυση! Βασίλειος Μαούτσος. Από καιρού λέγεται ότι έχει υπάρξει απώλεια ταυτότητος της ψυχανάλυσης. Αυτό έχει κάνει ώστε ποικίλες επιστήμες να έχουν ενοποιηθεί σ’ ένα σύνολο υπό την επωνυμία της ‘ψυχανάλυσης’. Τα διαρκή ερωτήματα ως προς το τι είναι η ψυχανάλυση και η συγκέντρωση ενός ανεξέλεγκτου πλέον όγκου ερωτημάτων ενώπιον της σαν αποτέλεσμα της έλλειψης πειστικών απαντήσεων, έχει οδηγήσει σε μία κρίση η οποία είναι αδύνατον να αγνοηθεί έτη περαιτέρω.